LEI of DUNS-nummer: wat is het verschil?
Zowel de LEI als het DUNS-nummer identificeren een onderneming — maar het ene is een open wereldwijde norm, het andere een privécommercieel product.
Wat is een DUNS-nummer?
Het DUNS-nummer (Data Universal Numbering System) is een identificatie van negen cijfers, gecreëerd en in eigendom van Dun & Bradstreet, een privébedrijf voor data. Het wordt vooral gebruikt voor kredietbeoordeling, risicoanalyse tussen ondernemingen en leveranciers- en aankoopsystemen. Omdat het bedrijfseigen is, behoren het DUNS-nummer en de achterliggende gegevens tot het commerciële ecosysteem van Dun & Bradstreet.
Wat is een LEI?
De LEI (Legal Entity Identifier) is een code van 20 tekens, vastgelegd door ISO 17442 en beheerd door GLEIF, een stichting zonder winstoogmerk. Hij identificeert rechtspersonen op de financiële markten, en zijn referentiegegevens zijn openbaar en doorzoekbaar. (Zie Wat is een LEI-code?)
De belangrijkste verschillen
- Eigendom: DUNS is privé; de LEI is een open norm van algemeen belang.
- Doel: DUNS = krediet- en commerciële data; LEI = identiteit op de markten en regelgeving.
- Toegang tot gegevens: DUNS-gegevens zijn grotendeels commercieel; LEI-gegevens zijn openbaar.
Beide bestaan probleemloos naast elkaar, maar ze beantwoorden verschillende vragen voor een verschillend publiek.
Zie ook LEI versus btw-nummer en LEI versus BIC/SWIFT.