LEI of TIN/EIN: wat is het verschil?
Een TIN of EIN en een LEI zijn beide officiële nummers die aan een organisatie verbonden zijn, maar ze liggen aan tegenovergestelde uiteinden: het ene is een nationale fiscale identificatie, het andere een wereldwijde marktidentificatie.
Wat is een TIN/EIN?
Een TIN (Tax Identification Number) is de algemene term voor het nummer dat een belastingdienst gebruikt om een belastingplichtige te identificeren. In de Verenigde Staten is het equivalent voor ondernemingen het EIN (Employer Identification Number). Het zijn nationale identificaties voor belastingaangiften. Ze reizen doorgaans niet over de grenzen heen, en het nummer zelf wordt vaak als gevoelig beschouwd.
Wat is een LEI?
Een LEI (Legal Entity Identifier) is een wereldwijde identificatie van 20 tekens, vastgelegd door ISO 17442 en beheerd door GLEIF, om rechtspersonen op de financiële markten te identificeren. Anders dan een fiscaal nummer zijn een LEI en zijn gegevens openbaar — ze zijn bedoeld om opgezocht te worden. (Zie Wat is een LEI-code?)
Het contrast
- Doel: TIN/EIN = belasting; LEI = identiteit op de financiële markten.
- Bereik: TIN/EIN = nationaal; LEI = wereldwijd.
- Privacy: TIN/EIN is doorgaans privé en gevoelig; LEI is openbaar van nature.
Een onderneming op de financiële markten heeft beide, maar mag de ene nooit in de plaats van de andere gebruiken.
Zie ook LEI versus btw-nummer en LEI versus DUNS-nummer.