LEI-referentiegegevens en «niveau 2»-moederrelaties
Een LEI telt slechts 20 tekens, maar is een sleutel tot een gestructureerd openbaar dossier over een entiteit. Dat dossier bestaat uit twee niveaus — «wie is wie» en «wie bezit wie».
Niveau 1: wie is wie
Niveau 1-gegevens zijn de eigen identiteitsgegevens van de entiteit, geverifieerd bij een officieel register bij de uitgifte en bij elke verlenging opnieuw bevestigd. Ze omvatten doorgaans:
- de juridische naam;
- het geregistreerde adres en de zetel;
- het land van oprichting en de rechtsvorm;
- het register en het registratienummer;
- de status van de LEI en de verlengingsdatum.
Niveau 2: wie bezit wie
Niveau 2-gegevens beschrijven de relaties van de entiteit — haar directe en uiteindelijke moederonderneming, voor zover die bestaan. Hierdoor kunnen eigendomsstructuren over de grenzen heen worden getraceerd — precies de leemte die de crisis van 2008 blootlegde.
De rapportering van moederondernemingen berust op een principe van boekhoudkundige consolidatie, en entiteiten kunnen geldige redenen registreren waarom een moeder niet wordt gerapporteerd (bijvoorbeeld wanneer bekendmaking wettelijk niet is toegestaan).
Waarom gegevenskwaliteit telt
Omdat de LEI jaarlijks wordt verlengd, blijven de referentiegegevens actueel. Dat onderhoud maakt van de LEI een betrouwbaar verificatie-instrument. (Zie Een LEI opzoeken en verifiëren.)
Zie ook Wat is een LEI-code? en Wat is GLEIF?